قصر بلور

اين بار مي خوام درباره مقامات و مراحلي که يک عارف بايد طي کنه بپردازم. لازم به ذکر است که طي کردن مقامات به تلاش و کوشش انسان بستگي داره و هر اندازه که در اين راه بيشتر تلاش شود فرد به مراتب بالاتري صعود خواهد کرد.
تعداد مقامات نزد صاحب نظران متفاوت است ولي آنچه که در نهج البلاغه انعکاس يافته مي تواند شخص را به جايي برساند که مکاتب عرفاني در نظر دارند.
 

مقام اول : توبه
بازگشت به راه حق و پشيماني از گناه و دست کشيدن از آن. امام علي (ع) فرمودند: اگر مرتکب کار بد و خطا شوي مانع برگشت و توبه تو نمي شود... و در پذيرش توبه سخت نگرفته است.
 
مقام دوم : سخن و سکوت
فرد تنها در زماني سخن بگويد که براي فهماندن به ديگران باشد والا مهر خاموشي و سکوت بر لبان خود بايد بزند تا از آفات زباني به دور باشد.
 

مقام سوم : مبارزه با نفس
امام علي (ع) فرمودند: به هر حال نفسهايتان را رخصت ندهيد که اين رخصت ها شما را به راههاي ستمکاران مي کشاند اما اگر با نفس از در سازش در آييد ناگهان در متن معصيت قرار مي گيريد
 

مقام چهارم : عزلت و تفريد
عزلت گوشه گيري و کناره گيري است و تفريد يگانه کردن تمام همها و غم ها است. که اين گوشه گيري بر دو قسم است خلوت عام و خاص. خلوت عام را عزلت گويند و آن کناره گيري از غير اهل الله از مردمان و ... مگر به قدر ضرورت.
 

مقام پنجم : ورع
ورع سپر است و امام علي (ع) مي فرمايد: ورع همچون قلعه و حصاري است که آدمي را از افتادن در ورطه ظلالت و گمراهي باز مي دارد.
 

مقام ششم : زهد
زهد به دنيا دل نبستن، کوتاه کردن آرزوها و سپاسگزاري از نعمته و دوري از حرام است.
امام علي در يکي از سخنانش مي فرماييد: تمام زهد در دو کلمه قرآن کريم خلاصه مي شود که خدا فرمود: تا بر آنچه از شما فوت شده افسوس نخوريد و بر آنچه به شما رو مي آورد خوشحال نباشيد و هر آن کس که بر گذشته افسوس نخورد و بر آنچه مي آيد فرحناک نباشد تمام زهد را تحصيل کرده است.
 

مقام هفتم : فقر
 1- از جهت ظاهري : فقر به اين معني نيست که سالک به طور کامل دستش از مال دنيا کوتاه باشد بلکه به اين معني است که او در عين اين که از امکانات مادي برخوردار است ولي از آن در مواردي استفاده نمي کند تا بدين وسيله خود را بيازمايد.
 2- از جهت باطني : وقتي سالک از نظر ظاهري موفق شد خود را در درون نيازمند مطلق مي يابد و خدا مهربان را بي نياز مطلق و خود را نسبت به او محتاج ترين فرد و نسبت به مردم بي نيازترين آنها احساس مي کند و براي رفع نيازش تنها از آن بي نياز مطلق استعانت مي جويد.
 

مقام هشتم : صبر
صبر عبارت است از ثبات و آرامش در سختي ها و مصايب و پايداري و مقاومت در برابر آنها به طوري که از گشادگي خاطر آرامشي که پيش از آن حوادث داشت بيرون نرود و زبان خود را از شکايت و اعضاي خود را از حرکات ناهنجار نگهدارد.
 

مقام نهم : توکل
امام خميني (ره) توکل را چنين توصيف کرده است: واگذار نمودن تمام امور به صاحب آن و اعتماد نمودن بر وکالت او. در ديدگاه امام علي هر کس به خدا پناه برد از پناه بردن به پناهگاهاي غير خدايي بي نياز مي شود.
 

مقام دهم : رضا
امام علي (ع) درباره خود "رضا" مي فرمايد: رضايي که در نهج البلاغه مطرح است به قضاي الهي نسبت داده شده بدين معني که سالک با پيروي از برخي دستورات عارفانه در خود زمينه اي بوجود مي آورد که گردش روزگار را بر عدل و راستي بداند و بر آنچه بر آدميان و برخود او واقع مي شود مهر رضايت بر لب و بر دلش بزند و زبان به شکايت و اعتراض نگشايد.